به گزارش آوای استقلال، بازی کردن در ششم بهمن ماه یعنی وارد میدان شدند در روزی که سالگرد تولد مردی بزرگ در تاریخ فوتبال ایران به حساب میآید. مردی که در روزهای بردن و خوردن، از استقلال نخورد و نبرد.
چهره ای که در در ایام دل کندن ها، از پیراهن آبی دل نکند. اسطوره ای که در اوقات فراموشی مصلحتی، استقلال را فراموش نکرد. کهنه سربازی که به جای مخفی شدن در سنگر ،یک تنه قد بر می افراشته و مقابل حریفان می ایستاد.
در روزهایی که خیلی ها دنبال کاسبی از فوتبال هستند، تصور اینکه منصور پورحیدری زمانی از کاسبی پدرش برای استقلال خرج کرد به سختی قابل باور است ولی این واقعیت است و نمی توان تاریخ را کتمان کرد که منصور خان از ارثیه پدری برای استقلال مایه می گذاشت. او جان و مالش را وقف استقلال کرده بود .وجودی که آغاز آن ششم بهمن ماه سال ۱۳۲۴ بود و پایان مادی آن، یک روز تلخ در پاییز۱۳۹۵.
پنجشنبه پسران آبی با یاد مردی به میدان رفتند که به حق لقب پدر استقلال را یدک می کشد. مردی که سایه اش حتی پس از مرگ هم همچون پدری دلسوز بالای سر فرزندان است و چقدر ارزشمند بود کار پسرانی که با تمام وجود در روز تولد پدر به میدان رفتند. پسران آبی از جان مایه گذاشتند و حتماً منصور خان هم از آسمان برایشان خوشحالی می کرد. پسران گل کاشتند. گلهایی زیبا به یاد آقای پدر.
ششم بهمن تولد شماست منصور خان پورحیدری ولی هر وقت صحبت از استقلال باشد، همه یاد شما میافتند. همیشه، همه روز و هر کجا.
منصور خان هم در آسمان خوشحال شد
آتش بازی پسر ها به یاد آقای پدر
استقلال در روزی که همه چیز آن در اختیار منصور پورحیدری بود به یک پیروزی شیرین دست یافت تا مشخص شود دعای خیر پدر بدرقه راهش است.
لینک کوتاه : https://avayesteghlal.ir/?p=29376
- نویسنده : آذین فرهادی
- ارسال توسط : پایگاه خبری آوای استقلال
- بدون دیدگاه