ساپینتو گفت فقط ۴۸ ساعت قبل از بازی فهمیدهاند که مسابقه بهجای شهر قدس، در ورزشگاه تختی برگزار میشود؛ زمینی که به گفته او «چمن خوبی ندارد» و شرایطش فقط به نفع حریف است. او نمیفهمد چرا استقلال نمیتواند در شهر قدس بازی کند، در حالی که زمین آنجا در دیدار قبلی وضعیت مناسبی داشته است. همین تغییر ناگهانی محل برگزاری، از نگاه او نشانهای از بیبرنامگی در لیگ است.
سرمربی استقلال بارها تأکید کرد که فوتبال ایران «با این هواداران و این سطح از توجه»، باید تصویر بهتری از خودش ارائه دهد. او حتی گفت ترجیح میدهد یک بازیکن کمتر داشته باشد اما روی زمین تمرین سرمایهگذاری شود. زمین کمپ ناصر حجازی را «نامناسب» دانست و گفت تیمش برای تمرین کردن حتی زمین دوم ندارد و مجبور است به آزادی برود.
انتقادهای ساپینتو فقط به زمین محدود نشد. او برنامهریزی لیگ را هم ناعادلانه خواند. برای دربی پیش رو، استقلال مجبور است سه بار بازی کند اما پرسپولیس فقط یک مسابقه دارد. از نگاه او این «بیاحترامی» است و سه سال است که چنین وضعیتی تکرار میشود.
تمام حرفهای ساپینتو یک پیام ساده داشت: فوتبال ایران با این حجم از استعداد و هوادار، نباید اینقدر بیبرنامه اداره شود. او گفت اگر قرار است تیمش قهرمان شود، باید در شرایط برابر رقابت کند و تنها خواستهاش این است که «به استقلال هم مثل بقیه احترام گذاشته شود».
ساپینتو با صحبتهایش دوباره نشان داد مشکلات استقلال از بیرون زمین شروع میشود و ریشه بیشتر دردسرها در تصمیمهای سازمان لیگ است. وقتی فقط دو روز مانده به بازی اعلام میکنند زمین عوض شده، وقتی برنامهریزی طوری چیده میشود که استقلال چند بازی فشرده دارد و رقیب مستقیمش فقط یک مسابقه انجام میدهد و وقتی تیم حتی یک زمین تمرین درست ندارد، طبیعی است که فشار همیشه روی استقلال باشد. سؤال روشن این است که چرا هر بار تصمیمی غیرمنتظره گرفته میشود، اولین تیمی که آسیب میبیند استقلال است و چرا سازمان لیگ هیچ توضیح قابل قبولی برای این شرایط ندارد.
